این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه رهنورد زریاب است که به غربت، تنهایی و تبعید می‌پردازد. نویسنده با زبانی شاعرانه و نگاهی فلسفی، وضعیت انسان معاصر افغان را در مواجهه با ازخودبیگانگی و مهاجرت به تصویر می‌کشد و حس نوستالژی وطن را در دل روایت‌هایش زنده می‌سازد.