نگاهی به فلسفه کهن: پوثاگوریان - دفتر ۳

پوثاگوراس (فیثاغورث) Puthagoras
همه چیز عدد است. "نخست، روح یک موجود باقی است و به شکل انواع دیگری از موجودات زنده در میآید، دیگر اینکه هر چیزی که قدم به جهان هستی میگذارده پس از گذراندن دوران معینی دوباره به دنیا میآبد و بنابراین هیچ چیزی مطلقا جدید نیست و دیگر اینکه با موجوداتی که زنده به دنیا می آیند باید مهربانی کرد."
از تعلیمات پوثاگوراس
در قرن پنجم قبل از میلاد یونان از لحاظ اجتماعی و اقتصادی وضع نابهنجاری داشت. چون طبقه اشراف به بیکاری و تن آسائی عادت کرده بودند. نتیجه آنکه از بردگان مدام کار میکشیدند و طبقه آزاد گرچه مانند غلامان از شرکت در امور سیاسی ممنوع بودند، ولی مجبور به انجام کار اجباری نبودند. از طرف دیگر دموکراتها با اشراف و مالکین قدیم به مبارزه برخاسته بودند که بیشتر وضع یونان را متشنج میکرد. در این شرایط آنهائیکه مادی و منطقی فکر میکردند از جبهه دموکراتها بودند و دانشمندان وابسته به جبهه اشراف انگارگرا بودند. چنانکه خواهیم دید طرفداران پوتاگوراس اولین کسانی بودند که گام های نخستین به سوی انگارگرایی برداشتند. تصورات مذهبی - افسانه ای ارفئوسی درباره جسم و روح (که با تخیلات مربوط به پیدایش خدایان، جهان و انسان ارتباط داشت) الهام بخش فیثاغورثیان واقع شد. پندارهای ارفئوسی اساس تعبیر انگارگرائی روح انسان توسط فیثاغورثیان را تشکیل می دهد...