درباره کتاب نگرشی بر فلسفه و عرفان (محمد رضا گلپایگانی):
این کتاب در ژانر فلسفه اسلامی و عرفان نظری نوشته شده و توسط محمد رضا گلپایگانی (۱۳۰۷-۱۳۹۸) فیلسوف و عارف معاصر ایرانی، تالیف شده است. این اثر که حاصل سالها تدریس نویسنده در حوزههای علمیه قم و تهران است، با نثری روشن و غیرتخصصی (در حد مقدماتی) به بررسی سه حوزه اصلی میپردازد: هستیشناسی (اصالت وجود، تشکیک وجود، حرکت جوهری)، معرفتشناسی (علم حضوری و حصولی، اعتبار علم به شهادت باطن)، و سلوک عرفانی (منازل سیر و سلوک از شریعت تا حقیقت). گلپایگانی که از شاگردان برجسته علامه طباطبایی و سید محمد حسین حسینی طهرانی بود، در این کتاب کوشیده است پل ارتباطی میان فلسفه صدرایی (حکمت متعالیه) و عرفان ابن عربی (وحدت وجود) ایجاد کند. از ویژگیهای این اثر، توجه به تمایز میان «فلسفه ذهنی» (استدلال عقلی محض) و «عرفان شهودی» (ذوق و وجدان) و نشان دادن همپوشی آنها در بالاترین مراتب معرفت است. این کتاب به عنوان یکی از منابع درسی فلسفه و عرفان در مقطع کارشناسی ارشد رشته فلسفه اسلامی شناخته میشود.