درباره کتاب مادام بواری (گوستاو فلوبر):
این رمان شاهکار فلوبر و نقطه عطف تاریخ رمان نویسی مدرن است که در سال ۱۸۵۷ منتشر شد و بلافاصله به اتهام «اهانت به اخلاق عمومی» محاکمه شد. فلوبر در این رمان با بیانی کاملاً بیطرفانه و عینی (به سبک رئالیسم)، رویاهای رمانتیک اما را به تصویر میکشد؛ زنی که از زندگی کسلکننده با پزشکی به نام شارل بواری بیزار است و در جستجوی عشق پرشوری که در رمانها خوانده، با دو مرد (لئون و رودولف) رابطه پنهانی آغاز میکند. اما آنچه داستان را از ملودرامهای عاشقانه پیش از خود متمایز میکند، تمرکز فلوبر بر جزئیات روزمره و زننده زندگی بورژوایی و نهایتاً تصویر مرگ تدریجی و تحقیرآمیز اما بر اثر خوردن آرسنیک (به دنبال بدهیهای انباشتهشده) است. فلوبر با عبارت معروف «مادام بواری منم» اشاره کرد که رمانش روایت سرخوردگی همه انسانهای مدرن از ابتذال واقعیت در برابر آرمانهای دستنیافتنی است. این کتاب به دلیل نثر دقیق، هماهنگی کامل شخصیتپردازی با مکان و استفاده از کانونیسازی محدود (چشمانداز سوم شخص متمرکز بر اما)، یکی از تأثیرگذارترین آثار بر جریانهایی چون ناتورالیسم و رمان روانشناختی بوده است.