درباره کتاب شرح حال من (ژوزف استالین) (ریچارد لوری):
این کتاب در ژانر زندگینامه روایی و تاریخ سیاسی (با عناصر تخیلی) نوشته شده و ریچارد لوری (متولد ۱۹۴۹)، روزنامهنگار و نویسنده آمریکایی، آن را در سال ۲۰۰۹ منتشر کرده است. عنوان کتاب شبیه خاطرات خودنوشت است، اما لوری به صراحت میگوید که استالین هیچ خاطراتی از خود به جا نگذاشته و این کتاب «تلفیقی از حقایق تاریخی و روایتی است که استالین اگر میخواست، میتوانست بنویسد». لوری با تکیه بر منابع تاریخی (خاطرات نزدیکان استالین، اسناد آرشیوی روسیه که پس از فروپاشی شوروی در دهه ۱۹۹۰ منتشر شد، گزارشهای کمیته مرکزی) و پر کردن جاهای خالی با تخیل نویسنده، زندگی استالین را به هشت دوره تقسیم میکند: کودکی فقیرانه در گوری (گرجستان) و آزار دیدن از پدر مست، مدرسه علمیه تفلیس و اخراج به دلیل مطالعه مارکسیسم، عضویت در حزب بلشویک و فعالیت به عنوان «دزد بانکها» (برای تأمین مالی حزب)، تبعید به سیبری، انقلاب ۱۹۱۷، جانشینی لنین (بعد از مرگ او در ۱۹۲۴)، مبارزه با تروتسکی، پاکسازی بزرگ (اعدام دهها هزار نفر از اعضای حزب و ارتش در ۱۹۳۶-۱۹۳۸)، جنگ جهانی دوم و پیمان مولوتوف-ریبنتروپ با هیتلر، نبرد استالینگراد، کنفرانسهای یالتا و پوتسدام با چرچیل و روزولت، و مرگ مشکوک در سال ۱۹۵۳ (مسمومیت با وارفارین). لوری استالین را «هیولایی در لباس یک انقلابی» میخواند که پارانوئید، بیاعتماد و تشنه قدرت بود، اما در عین حال باهوش و آگاه به جزئیات (برخلاف تصویر کاریکاتوری از او در غرب). سبک کتاب روان و داستانگونه است و برای عموم خوانندگان جذاب است، اما مورخان حرفهای آن را به دلیل آمیختن واقعیت و تخیل (بدون ذکر صریح مرزهای آن) رد کردهاند. مترجم فارسی (شهلا زرین) در مقدمه مینویسد: «این کتاب نه سند تاریخی، نه جعل محض، بلکه بازآفرینی ذهن یک دیکتاتور بر اساس وقایع ثبت شده است.» این اثر در ایران با استقبال خوبی مواجه شد و در لیست پرفروشهای سایت «طاقچه» قرار گرفت. اگر به دنبال یک زندگینامه معتبر از استالین هستید، به سراغ کتاب «استالین: درگاه قدرت» (رابرت سرویس) یا «استالین: دادگاه سرخ» (سایمون مونت فیوره) بروید.