درباره کتاب پیرمرد خوب قصهگو (مهدی آذریزدی):
این کتاب در ژانر ادبیات کودک و نوجوان و داستانهای اخلاقی (با الهام از متون کهن فارسی) نوشته شده و مهدی آذریزدی (۱۳۰۰-۱۳۸۸)، معروف به «پدر ادبیات کودک ایران»، آن را در سال ۱۳۵۲ (جدا از مجموعه «قصههای خوب برای بچههای خوب») تألیف کرده است. عنوان کتاب اشاره به خود نویسنده دارد که به عنوان «پیرمرد قصهگو» در مهمانیها و مدارس برای کودکان قصه میگفت. این کتاب شامل ۲۵ داستان کوتاه (حدود ۲ تا ۵ صفحهای) است که منبع برخی از آنها متون کلاسیک ادب فارسی (مثنوی معنوی، گلستان سعدی، مرزباننامه، کلیله و دمنه) و برخی نیز روایتهای شفاهی (متلهای ایرانی) و برخی نیز نوآوریهای خود آذریزدی است. از جمله داستانهای این مجموعه میتوان به «پیرمرد و خرس»، «روباه و زاغ»، «موش و گربه»، «چوپان دروغگو»، «خسیس و طلاها»، «شتر و خاربن»، «خر و کاه» و «پادشاه و کنیزک» (بازنویسی داستان اول مثنوی) اشاره کرد. آذریزدی در مقدمه کتاب هدف خود را «نوشتن قصههایی که روحیه بچهها را لطیف کند و به جای ترس و خشونت، مهربانی و امید را به آنها بیاموزد» اعلام کرده است. تمام داستانها با نتیجهگیری اخلاقی صریح (پند) پایان مییابند: «پس این حکایت نشان میدهد که دروغگو هر چند توبه کند، باز مردم او را باور نمیکنند.» یا «آن که دنبال حرص و طمع برود، هر چه دارد از دست میدهد.» سبک کتاب ساده، بیپیرایه و صمیمی است و از واژگان عربی و اصطلاحات دشوار پرهیز شده است. این کتاب با استقبال گسترده خانوادهها و مربیان آموزشی مواجه شده و بارها تجدید چاپ شده است. برخی منتقدان آذریزدی را به «نظامی گری اخلاقی» و «سادهسازی بیش از حد» متهم کردهاند، اما عموم او را به عنوان «پیرمرد قصهگو» ستایش میکنند. عنوان کتاب (پیرمرد خوب قصهگو) بر اساس فهرست کتابخانه ملی ایران تایید شده است. (اگرچه در برخی چاپهای جدید، عنوان به «قصههای پیرمرد قصهگو» تغییر کرده است).