درباره کتاب اولیس (جیمز جویس):
این رمان در ژانر رمان مدرنیستی و جریان سیال ذهن نوشته شده و نخستین بار در سال ۱۹۲۲ منتشر شده است. جلد اول این ترجمه (که احتمالاً شامل سه فصل نخست یا شش فصل اول است) به معرفی شخصیتها و فضای داستان میپردازد: استیون ددالوس (که از رمان قبلی جویس یعنی «چهره مرد هنرمند در جوانی» بازمیگردد) به دنبال پدر روحانی میگردد و در برج مارتلو (برجی در سواحل دوبلین) زندگی میکند، در حالی که با هماتاقیهایش باک مالیگان و هینز روبرو میشود. سپس به سراغ لئوپولد بلوم میرویم (که نقش «اولیس/ادیسه» مدرن را بازی میکند): او صبحانه را برای همسرش ماریون (مولی بلوم، نقش «پنه لوپه» مدرن) آماده میکند، از خانه بیرون میزند و در شهر سرگردان میشود (حمام ترکی، کلیسا، کتابخانه ملی، ساحل). جویس در این جلد از تکنیک «تکگویی درونی» (بدون علامت نقل قول و نشانههای دستوری) و «سبک تقلیدی» (تقلید از نثر کهن انگلیسی، روزنامهنگاری، عرفان، حتی لاتین کلیسا) استفاده کرده است. هر فصل از کتاب با یک بخش از اودیسه هومر همخوانی دارد: فصل اول (تلهماخوس)، فصل دوم (نستور)، فصل سوم (پروتئوس)، فصل چهارم (کالیپسو)، فصل پنجم (تختیاران و نیلوفران)، فصل ششم (هادس). جویس با این اثر، امکانات زبان انگلیسی را به حداکثر رساند (واژهسازی، جناس، بازی با کلمات، نقل قول از صدها منبع از جمله شکسپیر، دانته، آکویناس). این رمان در زمان انتشار به دلیل فحاشی و صحنههای جنسی (خودارضایی بلوم در ساحل، خیالات مولی بلوم) در آمریکا و انگلستان ممنوع شد و دادگاههای متعددی برای آزادی آن برگزار شد. ترجمه اکرم پدرامنیا (که خود جویسشناس و استاد ادبیات است) با حفظ بازیهای زبانی و ضربآهنگ متن اصلی، یکی از معتبرترین ترجمههای فارسی اولیس محسوب میشود. جلد اول این ترجمه (انتشارات نیلوفر، ۱۳۸۷) شامل شش فصل نخست (تلهماخوس، نستور، پروتئوس، کالیپسو، تختیاران و نیلوفران، هادس) است. این اثر به عنوان یکی از دشوارترین و در عین حال تأثیرگذارترین رمانهای قرن بیستم شناخته میشود.