درباره کتاب ژان کریستف (رومن رولان):
این کتاب در ژانر رمان فلسفی-روانشناختی و رمان هنرمند (Künstlerroman) نوشته شده و نخستین بار در دهه ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۲ در ده جلد (که اغلب در چاپهای بعدی در سه یا چهار مجلد جمع میشود) منتشر شده است. رومن رولان (۱۸۶۶-۱۹۴۴)، نویسنده فرانسوی و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۱۵، در این جلد اول به سراغ سالهای اولیه زندگی ژان کریستف (که الگویی ترکیبی از بتهوون و خود رولان است) میرود. داستان در شهر فرضی «کرفت» (در آلمان کنار راین) میگذرد و با تولد ژان کریستف (دوران کودکی حساس و سرشار از موسیقی در خانوادهای فقیر اما هنرمند) آغاز میشود. پدرش مست و مادرش زحمتکش و فداکار است. ژان کریستف در شش سالگی نخستین کنسرت خود را برگزار میکند و به عنوان نوازنده پیانو و ویولن در دربار شاهزاده محلی استخدام میشود. جلد اول با سه بخش «سپیده دم»، «صبح» و «نوجوانی» پایان مییابد. رولان در این جلد به توصیف تولد و مرگ پدربزرگ (که نخستین معلم موسیقی ژان بود)، مرگ خواهر کوچک، تحقیر در مدرسه کلیسا، نخستین عشق (منا، دختر تاجر پروتستان) و ناامیدی از جامعه کوچک و خودپسند شهرش میپردازد. سبک کتاب رئالیستی (با جزئیات دقیق از وضعیت اقتصادی و اجتماعی آلمان پیش از اتحاد ۱۸۷۱) اما با طغیانهای احساسی و فلسفی (نقد بورژوازی، تقابل هنر و تجارت، جستجوی صداقت مطلق) است. رولان در مقدمه مینویسد: «ژان کریستف حکایت روحی است که خود را میشکند تا تخمش (هنرش) بر زمین حاصلخیزی بیفتد.» این اثر به عنوان یکی از بزرگترین رمانهای قرن بیستم در ادبیات فرانسه شناخته میشود. جلد اول تا حدود ۱۶ سالگی ژان کریستف ادامه مییابد.