درباره کتاب سینمای انگلستان (سعید اشتری):
این کتاب در ژانر تاریخ سینما و نقد فیلم نوشته شده و به عنوان یک منبع دانشگاهی و پژوهشی برای دانشجویان سینما و علاقمندان تدوین شده است. اشتری در این اثر به چهار دوره تقسیم میکند: دوره اول (۱۸۹۵-۱۹۲۷): سینمای صامت بریتانیا، اختراع ویلیام فریس-گرین، مکتب برایتون (جورج آلبرت اسمیت، جیمز ویلیامسون) و ظهور چهرههایی مثل چارلی چاپلین (که انگلیسی بود اما در آمریکا به شهرت رسید). دوره دوم (۱۹۳۰-۱۹۶۰): سینمای ناطق، کارگردانانی مثل آلفرد هیچکاک (قبل از مهاجرت به آمریکا)، الکساندر کوردا (چهار پر، زحمت بیهوده عشق)، مایکل پاول و امریک پرسبرگر (رد کفش، زندگی و مرگ سرهولد بلومپ) و دیوید لین (ملاقات تصادفی، الیور توئیست). دوره سوم (۱۹۶۰-۱۹۸۰): موج نوی سینمای انگلستان (انگلیسی: British New Wave) با فیلمهای نگاه تند به طبقه کارگر (اتاقی در بالا، یک نوع عشق، شنبه شب و یکشنبه صبح) و کارگردانانی مثل تونی ریچاردسون، لیندسی اندرسون و کارل رایز. دوره چهارم (۱۹۸۰-۲۰۰۰): سینمای هری پاتر، چهرههایی مثل استیون فررز (خطرناکترین مرد حی، روابط سلطنتی)، مایک لی (رازها و دروغها، عریان)، پیتر گریناوی (آشپز، دزد، همسر و عاشقش) و کن لوچ (زمین و آزادی، نان و گلهای سرخ). اشتری به جزئیات نقش بیتلز در سینما (فیلم سختی یک شبانه روز) و همچنین تأثیر سریالهای تلویزیونی (دکتر هو، پوآرو) بر سینما نیز پرداخته است. کتاب با زبانی روان و مطلع از نظریههای فیلم به نگارش درآمده و با عکسهای سیاه و سفید از فیلمها و کارگردانان همراه است. این اثر به عنوان یکی از منابع جامع فارسی درباره سینمای انگلستان شناخته میشود.