این کتاب ارزشمند به طور جامع و دقیق به بررسی جریانهای فلسفی در حوزه اصفهان طی چهار قرن اخیر میپردازد و تصویری کامل از مکتب برجسته فلسفه اسلامی ارائه میدهد. اثر از آغاز شکلگیری این مکتب در دوران صفویه تا ادامه حیات آن در دوران پس از انقراض صفویان، تاریخچه، تحولات، و تأثیرات فلسفه اصفهان را بررسی کرده است. معرفی شخصیتهای بنیادین این مکتب، از جمله محمدباقر استرآبادی (میرداماد)، شیخ بهاءالدین عاملی (شیخ بهایی)، سیدابوالقاسم موسوی حسینی (میرفندرسکی) و ملا رجبعلی تبریزی، از مطالب کلیدی کتاب است. نویسنده نقش انتخاب اصفهان بهعنوان پایتخت توسط شاه عباس صفوی را در تثبیت و شکوفایی این مکتب تبیین کرده است. از دیگر مباحث کتاب میتوان به خصوصیات ممتاز این مکتب مانند شیعه دوازده امامی بودن تمام حکما و علاقه ایشان به شعر اشاره کرد. فصول کتاب شامل بخش اول (تأسیس مکتب) با فصولی درباره میرداماد، شیخ بهایی و دیگران و بخش دوم (دوران نضج مکتب) است. این کتاب توسط مؤسسه تألیف، ترجمه و نشر آثار هنری «متن» در ۲۲۰ صفحه منتشر شده است و منبعی معتبر برای شناخت یکی از خاستگاههای بزرگ فلسفه در ایران به شمار میرود.