دومین رمان روزنامه نگار و نویسنده ایرانی که در سال ۱۳۱۲ نگارش شده است و زندگی طبقات اجتماعی گوناگون و اختلافات موجود میان آن ها را از لحاظ مالی، روحی و شیوه معاش به تصویر می کشد. کتابی با بخش ها و جملاتی خواندنی، تاثیرگذار و گاه کوبنده.
نویسنده در شمارندگان سوم از مجموعهی حاضر نیز با دیدی انتقادی شیوهی زیست جوانان دورهی رضاشاه، فساد اجتماعی، سرگردانی نسل جوان، و نکبتهای جامعه را به تصویر میکشد. او پس از ذکر هر واقعه، نظریات اجتماعی و اخلاقی خود را نیز بازگو میکند.
در بخشی از کتاب آمده است: “چند وقت پیش، صحبت از قریحه و زرنگی جوانی شایع بود که در سن ۱۶ سالگی به اندازهی مرد چهل سالهای میفهمید و به قدر یک نفر دیپلمات پشت همانداز بود. این پسربچه که خود را جوان میدانست محصل یکی از مدارس متوسطه بود و انتظار میرفت که عنصر مفیدی از آب درآید.
متاسفانه عملیات برجسته او از دزدی شروع شده و به حبس خاتمه یافت و بعدها اسمش در ردیف دزدان مشهور ثبت و به تمام تجارتخانهها فرستاده شده بود که او را بشناسند و مواظب باشند زیرا ظاهر بسیار آراسته و موقری داشت!”.