بررسی مساله «وجود ذهنی» و تعریف ارایه شده از سوی حکما درباره علم و نقد نظر صدرالمتالهین در اینباره است. وی معتقد است که ملاصدرا به دلیل وجود اشکالاتی غیرقابل حل، قایل به خالقیت «صور خیالیه» توسط نفس شدند؛ اما وی پاسخهایی برای این اشکالات داده و لذا از نظر او دیگر دلیلی برای این قول وجود نخواهد داشت.
وی در اینراستا، اشکالات ملاصدرا را در مورد مساله وجود مورد بررسی قرار داده و پاسخهایی برای آن ارایه نموده است. «ماهیت علم» نیز از طرف وی مورد توجه قرار گرفته و اشکالات صدرالمتالهین نیز مورد بررسی قرار گرفته است.